کاریکلماتور های آخر

به دلیل فیلتر شدن محیط بلاگر احتمالا اینجا دیر به دیر به روز شود و شاید هم به جایی دیگر نقل مکان شود.
سکوت از حیوان ربان بسته هم حرف شنوی دارد.
قفس ساخته نشده ،‌هدیه آسمانی است.
عمر ،‌هدیه زندگی است که بسته بندی آن مانع دیدن محتویاتش است.

کاریکلماتور 216

عاشق جنگلی هستم که در هوای طوفانی آغوشش را به روی تک درختها می گشاید.
در آستانه در خروجی زندگی تاریخ مصرف عمرها سپری می شود .
شب برای اینکه تصویرش را در آیینه ببیند چراغ را خاموش می کند.
واپسین دم حیات وجه مشترک همه عمرهاست.

کاریکلماتور 215

دسته گلی به غمگینی بی تو بودن بر مزارت نثار می کنم.
عاقبت گذشته آینده ای برای خودش باقی نمی گذارد.
جنگل آرامگاه طوفان است.

کاریکلماتور 214

نون دیدم ، نون سنگک ، نون بربری ، نون لواش ، نون تافتون ... اما نون حلال ندیدم دست مردم!!
* گفتگوی رضا با رافت خان در زندان (فیلم جرم ، مسعود کیمیایی)

کاریکلماتور 213

پرنده تیر خورده جسد پرواز را با سرعت سقوط به دوش می کشد.
آیینه شکسته آرایشگاه تصویر سرهای اصلاح شده را در سطل زباله می ریزد.
پرنده بلند پرواز ، نگاه شکارچی را دست خالی به چشمش باز می گرداند.

کاریکلماتور 212

لباس ابریشم آن زن ، عزای عمومی است در تقویم پروانه ها!
سرچشمه: سنجاق قفلی

کاریکلماتور 211

گاهی وقت ها از نردبان بالا می رو یم تا دستان خدا را بگیر یم غافل از اینکه خدا پایین ایستاده و نردبان را محکم گرفته تا ما نیفتیم
منبع: Aria Afrang

کاریکلماتور 210

پائیز در حالی که ماسک بهار به چهره کشیده بود از درخت غرق شکوفه بالا می رفت.
برای اینکه ماهی را در غمم شریک کنم در تنگش اشک می ریزم .
گربه هنگام بالا رفتن از درخت به ریش قوه جاذبه زمین می خندد.
ظرافت قطره باران را بیشتر از عظمت دریا دوست دارم.

کاریکلماتور 209

حتی طولانی ترین شبها هم به خورشید می رسند
گلچهره

کاریکلماتور 208

آب به قدری کثیف بود که ماهی دنبال خودش می گشت.
خورشید حاصل جمع شب ها را در روز می گذراند.
هر لحظفه ، واپسین دم حیات خودش را به دوش می کشد.

کاریکلماتور 207

فاصله بین موش و گربه بستگی به زرنگی طرفین دارد.
ماهی در قفس آب با قطرات باران زندانی ملاقات می کند.
تنگ آب لبریز از آرزوهای دریایی ماهی است.

کاریکلماتور 206

به حال ابر عقیم اشک می ریزم که تن پوشش خشک تر از رختهای روی بند است.
گویی مجموعه رنگین کمانها در جشن بارور شدن ابر عقیم شرکت کرده بودند.
عمر جاودانه کفاف رسیدن به مقصد آخرت را نمی دهد.
مرگ درحاصل جمع واژسین دم حیات ها می زید.

کاریکلماتور 205

شیشه شکسته گلخانه را نشان زمیتان نمی دهم.
فریاد خورشید در دل شب به نجوای ستارگان مبدل می شود .
زمستان از شیشه شکسته گلخانه به نوبهاران شبیخون می زند.

کاریکلماتور 204

موجودی که با خودش قهر است با سایرین هم سر آشتی ندارد.
نغمه سرایی پرنده هم نمی تواند گل پژمرده را شاداب کند .
پرنده تنبل پرواز را زمین گیر می کند.

کاریکلماتور 203

ابر شبانه عاشق آسمان بی ستاره است.
عاقبت سگ ولگرد هم از سرگردانی خسته می شود.
ای کاش باران می دانست که پرنده تن پوش اضافه برای عوض کردن ندارد.

کاریکلماتور 202

خط کش نوعی صافکار است.
خط کش به دست می گرفت تا حرف راست بزند.
سرچشمه : کاریکلماتور ناب

کاریکلماتور 201

آدم برفی در سرما یخ زد.

 فکرش منجمد بود از بس به قطب جنوب فکر می کرد.

 زمستان، گل یخ را با هیچ گلی عوض نمی کند.

 گرما پای یخچال غش کرد.

 از وقتی یخچال خرید افکارش فاسد نمی شود. 

سرچشمه: کاریکلماتور ناب

کاریکلماتور شماره 200

ماهی نابینا هم زندگی اش را در آب جستجو می کند.
کلید گلخانه را در دسترس زمستان نمی گذارم.

کاریکلماتور شماره 199

ضربان قلب در فاصله بین مرگ و زندگی شلیک می شود.
چشم شب زنده دار ستاره ، نگران طلوع خورشید است.
آسایشگاه شب به تعداد ستارگان چراغ خواب دارد.
حاصل جمع ضربان قلب سکوت است.

کاریکلماتور شماره 197

ضربان قلب برای رسیدن به مقصد آخرت سکوت را جایز نمی شمارند.
فاصله بین ضربان قلب پرنده محبوس را غم بی پروازی پر می کند.
موجودی که لبخند می زند بار زندگی را سبکتر به دوش می کشد.
شکوفه در فصل بهار آسانتر از پرنده روی درخت می نشیند.
آب گل آلود روز روشن ماهی ها را شب تار می کند.